صبح که از خواب بیدار می شوم گوشی ام را چک می کنم و وقتی شب هم می خواهم بخوابم باز گوشی ام را چک می کنم ، قبل از خوردن وعدهای غذایی بعد از وعدهای غذایی، بعد از پیام های بازرگانی تلویزیون بعد از....

و من همیشه در حال چک کردن گوشی خود هستم، از آن روزی که استاد دهکردی وادارمان کرد که در شبکه های اجتماعی عضو شویم.

من که تا قبل از آن خلاف سنگین رسانه ای و ارتباطی ام جیمیل بود حالا روبرو شده ام با شبکه هایی که برای من یکی حکم تونل وحشت را دارند.

جذابیت ها وزرق و برق های این شبکه های اجتماعی آدم را وادار می کند که در آنها بیشتر بماند و بیشتر فعالیت کند.

خواهش دارم نگویید که آدم عاقل است و نحوه استفاده شبکه های اجتماعی را می تواند کنترل کند، چرا که بر مبنای جبرگرایی رسانه ای و ضعیف بودن دانسته های انسان در برابر این دنیای لم یزرع، قطعا خیلی نمی توان بر این اصل که انسان عقل دارد و تکنولوژیهای بزرگ رو می تواند زیر سیطره خود در بیاورد تکیه کرد.

دلیل دارم ، دلیلش هم مشاهده مستقیم خودم هست که می بینم سرهای اطرافیانم همیشه در گوشی است مگر آن که خلافش ثابت شود.

این حرفا رو زدم که گفته باشم اینترنت این بلای عظیم این آمریکای انسان خوار این مصیبت وارده بسی قدرتمند و زورگو و متکبر است.

یادم باشد بعد از این ترم یک دوره ترک اجباری در کمپ های ترک اینترنت و منجمله تلگرام برم.