وای خدای بزرگ، چقد سخت ، چقد دردناک، چقد جانگداز ، چقد...

بالاخره تلگرام رو از تو گوشیم پاک کردم.

یعنی واقعا یکی از سخترین تصمیم های زندگیم رو گرفتم، قید این همه گروه، این همه کانال ، این همه فعالیت که با تلگرام برنامه ریزی کرده بودم و مربوط به تلگرام می شد رو زدم.

باور کنید حالم اصلا خوش نیست، انگار یک خلأ عظیم تو زندگیم افتاد.دچار یأس فلسفی شدم، نمی دونم چرا حاله روحیم اینقد خرابه.

از زمانی که این وبلاگ آغاز به کار کرد ، تلگرامم هم آغاز به کار کرد به صورت حرفه ای.

چقد به این تلگرام معتاد شده بودم.یعنی حسابی این تلگرام منو به خودش مشغول کرده بود.

حقیقتش من تکنولوژی گریزم و اصلا مدرنیته گریزم، هرچه که مربوط به مدرنیته باشه من باهاش دشمنی دارم.حتی همین وبلاگ.

ولی خوب به هر حال یه چیزایی بهم تحمیل شده که منو مجبور کرده به وبلاگ نویسی و وبلاگ ساختن.

من که واقعا اسیر دست تلگرام شده بودم.

ولی اینقد از حذف تلگرام اعصابم خورده که نگو.

گروهای درسی، رفقام و کارام.

اشتباه بزرگم که البته تحمیل شده هم بهم بود این بود که خیلی از کارام رو بر مبنای تلگرام تنظیم کرده بودم که با حذفش حسابی برنامه هام خورد بهم.

البته تلاش همجانبه دارم می کنم برای جبران.

اصلا فکرشم نمی کردم که تلگرام بتونه منو اینجوری به خودش وابسته کنه.

یه جورایی غرق تلگرام شده بودم که هیچ کس مخصوصا خونوادمم باورش نمی شد، منه تکنولوژی ستیز اینجوری اسیر تکنولوژی بشم.ولی خوب شدم.

من توصیه می کنم که واقعا یه فکر اساسی به حال این تلگرام بکنید.

واقعا تلگرام آمریکای جهان خواره.

اصلا مشکل روحی و جسمی بهم وارد شده ، این تلگرام چه کرد با من.

هم داشتنش دردسر بود برام هم حذف کردنش.عجب گرفتاری شدیما.

ولی خوب به هر حال اتفاقی بود که افتاد.

من الان باید یه خورده از موبایلم فاصله بگیرم که غم و غصه تلگرام سراغم نیاد.

دلیت کردنه تلگرام ولی نوعی قدرت نمایی من برا تکنولوژی هم بودا.

از دوستانم ، از عزیزانم ، از همه کسایی که از تلگرام رفتنه من باعثه ناراحتیشون شد یا خللی تو رونده کاراشون پیش اورد معذرت می خام.

حرف آخر: تلگرام ازت متنفرم.