شاید بتوان این ادعا را کرد که اعدام با چوبه دار، یکی از خشن ترین، سخت ترین و دردناک ترین نوع اعدام است.

در این نوع از اعدام، شخص را به طرز وحشتناکی زجر می دهند و شخص محکوم به مدت یک تا دو دقیقه باید شاهد مرگی درد ناک و زجر آور باشد، یعنی همین که یک تا دو دقیقه در انتظار مرگ است و همین که دارد مرگی دلخراش را تجربه می کند، از نظر جسمی و روحی به شدت درد اور است و می توان گفت این نوع مرگ تدریجی زجر آور به راستی که شکنجه گری است.

من قطعا موافق اعدام هستم، اما نه شکنجه دادن.

ببینید همین که کسی بداند قرار است کشته شود و بمیرد این خود یکی از بدترین نوع شکنجه ها است، حال دیگر لازم نیست ما شکنجه را روی شکنجه بگذاریم و محکوم بخت برگشته را با چوبه دار، این نوع از اعدام بسیار سخت را بر رویش اعمال کنیم.

به نظر من شمشیر و زدنه گردن که در اسلام آمده، مناسب ترین، کم درد ترین، سریعترین نوع مرگ است.

یعنی محکوم همان شکنجه روحی برایش کافی است و شکنجه بیشتر در حقش روا نیست.

اعدام با شمشیر بی شک مناسب ترین نوع اعدام است.

نه اعدام آنقدر باید آسان باشد که طرف را مثلا ابتدا بیهوش کرد و سپس  جریان حیاتش را قطع کرد و نه انقدر سخت چون چوبه دار که شخص بی نوا را زجر کش کنیم.

شمشیر و قطع گردن، در خود هم اهرم خشونت متعادل برای جلوگیری را دارد و هم یک روش منصفانه برای مرگ است.

نباید فراموش کرد که ، اینکه می گویند این عمل وحشیانه است و...

را باید تنها بدان خندید.چرا که اگر از محکومین پرسیده شود کدام روش را انتخاب می کنید، قطعا همه شمشیر را انتخاب می کنند.

وحشیانه آن عملی است که محکوم را به طور فجیع و زجر آوری می کشند.

قابل ذکر است که مدرنیته و اعدام های مدرن نتنها دوستانه نیست، بلکه کاملا وحشیانه است،این یک ادعای ناشیانه است که روش های اعدام های مدرن را صحیح و اصولی بدانیم.

در آخر من خواستار جایگزین شدنه اعدام با شمشیر به جای چوبه دار هستم.