بسم الله الرحمن الرحیم.

بعد از آنکه چون نور هویدا گشت که اهل بیت عصمت و طهارت صلوات الله علیه اجمعین تنها صراط مستقیم هستند، پس تو ای به اصطلاح شیعه به جز درگه آنها به کجا می روی؟




دوست دارم هر چیزِ جدید را نقد کنم، چرا که قطعا آن را قابل نقد می دانم

حرفهایی زده ام که گاه بدانها افتخار کرده و گاه پشیمانم کرده اند.

ادعا ندارم که سخنانم دقیقا مورد تائید صد درصدی اهل بیت عصمت و طهارت است، اما سعی نموده ام با تراز قرار دادنه آنها سخن خود را بگویم، حال ممکن است خطا هم کرده باشم.




سخنم را واضح می گویم و به گمانم خیلی ها این سخنان را برنتابند.

نقد مشهورات و به چالش کشیدنه بدیهیات را منظور خود دارم.



از اصول به خبر از خبر به شیوخ

از فلسفه به عقل، از عقل به نقل از نقل به ابرار


عقل را چراغی می دانم که روشن کننده هر ظلماتی است، به شرطی که تمایلات نفسانی روی آن تاثیر نگزارد 

به شرطی که حد خود را بداند و زانوی ادب و تلمیذ نزد اهلش هم بزند.

حرفهایم گرچه اجتماعی می نمایند، اما ریشه اصلی آنها بر مذهبم بر می گردد.

امان از آن روزی که کسی بخواهد خود را عقل کل بداند.

«شرق و غرب روی علم صحیح جز نزد ما اهل بیت نیست» 

امام صادق صلوات الله علیه.